Είναι εντυπωσιακό το πώς η τεχνολογία των νανοϋλικών έχει αλλάξει τα δεδομένα στη συντήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς την τελευταία δεκαετία. Τα νανουλικά αποτελούν τώρα πιά “σταθμό” για τους συντηρητές, καθώς προσφέρουν λύσεις που σέβονται τη φυσικοχημική συμβατότητα των ιστορικών υλικών.
Η σημασία των συγκεκριμένων υλικών
1. CaLoSiL® και CaLoXiL (Στερέωση και Προστασία)
Πλεονέκτημα: Σε αντίθεση με τα παλαιότερα οργανικά ρητινούχα υλικά, αυτά μετατρέπονται σταδιακά σε ανθρακικό ασβέστιο ($CaCO_3$), “δένοντας” με το αυθεντικό πέτρωμα ή το κονίαμα χωρίς να δημιουργούν στεγανά φιλμ που προκαλούν απολεπίσεις.
- Εφαρμογές: Στερέωση σαθρών κονιαμάτων, τοιχογραφιών και πορώδους λίθου.
2. CaSoPaL® (Οικολογικός Καθαρισμός)
Η αντιμετώπιση του βιοφίλμ (άλγη, μούχλα, λειχήνες) είναι συχνά ο “πονοκέφαλος” των συντηρητών, ειδικά σε εξωτερικά μνημεία.
- Η Οικολογική Διάσταση: Η χρήση τους αποτελεί σημαντική στροφή μακριά από τα τοξικά βιοκτόνα που επιβαρύνουν το περιβάλλον και τον ίδιο τον χρήστη.
- Δράση: Αφαιρούν τους μικροοργανισμούς χωρίς να τραυματίζουν την επιφάνεια του μνημείου, διατηρώντας την “αναπνοή” του υλικού.
Σημείωση: Η επιτυχία αυτών των υλικών έγκειται στο ότι δεν “διορθώνουν” απλώς την εμφάνιση, αλλά ενισχύουν τη δομική ακεραιότητα του μνημείου σε μικροσκοπικό επίπεδο.
