ΣΕΙΣΜΙΚΗ ΔΙΑΘΛΑΣΗ

Η μέθοδος της σεισμικής διάθλασης είναι μια γεωφυσική μέθοδος που βασίζεται στο νόμο του Snell. Χρησιμοποιείται σε πολλά έργα Πολιτικού Μηχανικού, στην Τεχνική Γεωλογία και στην Γεωτεχνική Μηχανική καθώς επίσης και στις γεωφυσικές κάθε είδους έρευνας. Οι σεισμικές τομές διάθλασης (σεισμικές γραμμές) εκτελούνται με την χρήση μιας συσκευής που ονομάζεται «σεισμογράφος) και μια σειρά γεωφώνων. Χρησιμοποιείται συνήθως μια ευθύγραμμη διάταξη πολλών γεωφώνων και μια σεισμική πηγή. Η μέθοδος της σεισμικής διάθλασης χρησιμοποιεί την αρχή της διάθλασης των σεισμικών κυμάτων επάνω σε επάλληλα γεωλογικά στρώματα ή βραχώδεις σχηματισμούς προκειμένου να καθορίσει την φύση και τις υφιστάμενες γεωλογικές συνθήκες σε μια περιοχή έρευνας αλλά και επιπλέον να προσδιορίσει και την γεωμετρία των γεωλογικών σχηματισμών.

Η μέθοδος εξαρτάται από το γεγονός ότι τα σεισμικά κύματα εμφανίζουν διαφοροποίηση στις ταχύτητες διάδοσής των στα διάφορα μέσα (εδαφικοί σχηματισμοί, βραχώδεις σχηματισμοί). Λόγω της διαφοροποίησης αυτής,τα κύματα διαθλώνται επακριβώς κατά μήκος της επιφάνειας επαφής (ή και των συνθηκών) μεταξύ των διαφόρων γεωλογικών σχηματισμών (εδαφικοί ή βραχώδεις). Μέσω της μεθόδου της διάθλασης γίνεται εφικτός ο υπολογισμός ενός μέσου πάχους των επάλληλων γεωλογικών σχηματισμών αλλά και του μέσου βάθους του υποβάθρου.